De hoorzitting

Vanochtend was de hoorzitting van de legbatterij-foto.

Was ik in den beginne nog begripvol (ik snap het probleem van foto's jatten), na een boel standaard blafbrieven en dagvaarding sloeg het om in ergernis. Wat kost het gruwelijk veel tijd. Permission Machine aka Hollandse Hoogte hadden naar aanleiding van een opmerking in de conclusie van antwoord "dat de bijna 20 jaar oude foto niet meer op de site van de fotograaf stond" de foto terug gezet en brachten dat als nieuw bewijsstuk in.
Niet te geloven. Uit mijn verweer waar ik het auteursrecht en de daadwerkelijk geleden schade etc. betwist, halen ze 1 puntje en liegen ze dat de foto wel op de site van de fotograaf stond. Terwijl het voor de hele zaak weinig uitmaakt of die foto nou wel of niet op die site stond. Bah, bah, bah. En dat zo'n fotograaf daar dan aan meewerkt. "Zet die foto's even terug wil je, dan kunnen we zeggen dat mevrouw liegt".
Gelukkig had ik ver voordat ik het bewijsstuk ontving al gezien dat de foto terug gezet was dus ik was voorbereid. Er waren 2 personen* die zeker wisten dat die foto er destijds niet op stond en die dat wilden verklaren. Bovendien dook een van die 2 in de fotodatabase en bleek de uploaddatum van de bewuste foto gewist te zijn. En het watermerk dat ik er volgens hun afgesneden zou hebben ontbrak in de terug gezette foto.

Spookkap.

Het is lang geleden dat ik een ontwerp op ware grootte maakte...
Dat was toen het digitale tijdperk nog niet was aangebroken op het atelier waar ik de verkleedkleding liet maken. Geen mail, geen printers. Ik gaf de patronen mee met vrijwilligers die aldaar de medewerkers opleidden en hielpen met nieuwe ontwerpen. Later kreeg het project mail en waren sommige medewerkers zo handig geworden dat ze vanaf schaaltekeningen konden werken.

Hoe een werkstukje voor school leidde tot een rechtszaak

Vandaag 17 juli, 10:00 uur, op het moment van verschijnen van dit schrijven, ben ik gedaagd voor de rechtbank. De aanleiding was een werkstukje van dochter in 2013. Toen ze in groep 6 zat:


Ik was ontroerd hoe ze zich het leed aantrekt van kippen in de bio-industrie en had in 2013 het hoofdstukje daarover hier op dit blog gepubliceerd.

Daar stond een foto op van een legbatterij die mijn dochter via Google afbeeldingenzoeker had gevonden. Voor die foto kwam bijna 4 jaar later een factuur binnen (februari 2017) van Permission Machine. Of ik even een licentie wilde kopen en de kosten wilde betalen om de inbreuk op copyrights op te sporen.

Tuin

Al veels te lang niks gepost hier. Het is hier kletsen, wissewasjes over de tuin, ouderperikelen. Veel daarvan kan ik inmiddels op Nageluk.nl kwijt en de kids worden groter hè.
Volgende week iets heel spannends op dit blog (dat ik vandaag al ga schrijven), maar dat moet echt nog even geheim blijven. Voor nu wat kiekjes uit de achtertuin van dit voorjaar tot en met vandaag:

Het naaldboompje bloeit. Het was me voorgaande jaren nog niet opgevallen.
De wisteria in het vroege voorjaar. Hij heeft later uitbundig gebloeid en gegeurd.

Ootje Oxenaar

Het gedweep mèt Thierry Baudet en het gedemoniseer van docenten dóór Thierry baart mij zorgen. Hij kan doen wat hij wil, de media loopt met hem weg.....

Maar hè. Hoe erg is dat nou eigenlijk. Als je les krijgt van iemand met een andere mening? Ik moest denken aan Ootje Oxenaar, de enige in mijn tijd op de TU Delft, die gepassioneerd zijn mening ventileerde. Da's een voordeel van een technische universiteit, daar gaat het meestal niet over meningen. Daar gaat het over cijfers, constructies, feiten, lijnen, vlakken enz.

Ik googlede Ootje Oxenaar. Hij is bekend genoeg, heeft een wikipedia-pagina. Maar ik kon, op dit filmpje na, niets vinden over zijn tienerjaren tijdens de 2e wereldoorlog en hoe hem dat gevormd heeft.

Marokko

Het was zo leuk, een rondreisje met de oudste dochter langs de koningssteden in Marokko. Wat een kleuren, wat een patronen, wat veel ambachtelijk werk nog. Dat zou ik best wel willen, ambachtelijk werk. De hele dag bezig met creëren. Ik moet het doen met een avondje potten bakken in de week.

Je ziet hier rechts 4 fotootjes van de Koranschool Attarine in Fez. O.a. de kenmerkende groene dakpannen.

Teddybeer vouwen van een handdoek

Dochter verdient een zakcentje met YouTube-instructiefilmpjes. Jammer genoeg gaat YouTube de regels wijzigen en heeft ons kanaal niet genoeg abonnees. Dit ideetje lag al meer dan een jaar te wachten op verfilming en hebben we maar snel opgenomen voordat we onze functies en tools kwijtraken bij YouTube. De camera bleek overigens ook aan het einde van zijn latijn, dat is het geratel dat je hoort.....

We zitten nu op 506 abonnees, nog 494 te gaan! Dus mocht je je willen abonneren.... Heel graag!

Keramiekcursus 2

Nog meer plaatjes showen! Vervolgpost op Keramiekcursus 1.


5 verschillende kommetjes. Gemaakt in een malletje. Want zo goed ben ik bij lange na nog niet met draaien!

Doorgefokte legkippen

Ik heb me vaak afgevraagd hoe het leghybrides in grote schuren vergaat. Gezien de ervaringen die ik heb met dit "ras" kan dat niet goed wezen. Gisteren kwam er een akelig filmpje voorbij dat ik maar niet heb gekeken. De reacties op dit filmpje bevestigen mijn vermoedens vrees ik.

Foto via www.ongehoord.info
De eerste 3 kippen die ik ooit had waren leghybrides. Met geknipte snavels. Ik dacht dat ik Barnevelders had gekocht maar bij navraag bleken het legkippen Lohmann.
Ik schreef er al eens wat over.

Leghybrides zijn doorgefokt op het leggen van eieren met zo min mogelijk voer. Het resultaat is een lichtgewicht kip die bijna iedere dag een groot ei legt. De gevolgen voor de kip:

  • Altijd honger, er moet immers iedere dag een ei gemaakt worden.
  • Doordat ze zo'n honger hebben eten ze alles wat ze kunnen pakken. Zelfs hun eigen veren en soortgenoten.
  • Kan zich zonder de mens niet voortplanten want ze broeden niet.
  • Alle energie gaat naar het leggen van eieren. Er is geen hersteltijd na het leggen van een ei. De kip is na circa 2 jaar helemaal versleten.