De 10 grootste ergernissen van webwinkeliers

Dit schrijven is schaamteloos gekopieerd geïnspireerd op de blogpost van schrijver Marcel van Driel van vandaag; de 10 grootste ergernissen van kinderboekenschrijvers. Wat een feest der herkenning. Vervang het woord kinderboekenschrijver door webwinkelier, illustrator, oftewel iemand die gewoon doet waar zijn hart ligt en het klopt nog steeds.

1. Bekende Nederlanders die ook een product hebben ontworpen en daar op tv iets over mogen zeggen. En op de radio. En in de bladen. En op internet.


2. Ik ben van plan om ook een webwinkel te starten, ik weet alleen nog niet wat ik wil verkopen. Een webwinkel beginnen kan namelijk iedereen.

3. Jij hebt een webwinkel toch? Wat doe je dan zo de hele dag? nipt gevolgd door:

4. ‎Ben je nog van plan om een echte baan te zoeken als de kinderen groot zijn straks? Tegenwoordig vervangen door; wanneer ontsnap je uit het mutsenparadijs?

5. Ook een fijne: Echt iets voor vrouwen met een rijke man, zo'n winkeltje. Gek genoeg komt die van hun-eigen-kost-verdienende vrouwen. In den beginne hoorde ik nog wel eens; Heeft je man zeker gebouwd, die webwinkel?

6. Inkomen is vaak een zorg, blijkt uit opmerkingen als: Kun je daar nou van leven? Die vraag wordt meestal gesteld door starters. Is natuurlijk ook wel handig om te weten.

7. Heb je niet van die Mega-Mindy-pakken, Disney-prinses-jurken of spiderman-pyjama's?

8. Een persoonlijke favoriet blijft: Als ik jou nou een idee geef, en jij voert het uit, dan delen we de opbrengst! Praktijkvoorbeeld: Iemand zegt een geweldig ontwerp te hebben voor een drakenpak. Als ze 1 exemplaar krijgt mag ik het ontwerp gebruiken. Vervolgens mailt ze een foto van Gwen Stefani met kind in drakenpak.

9. In het verlengde van punt twee ligt: Dat kan ik zelf ook maken! Ooit, toen ik nog een stenen winkel had, heb ik daar op geantwoord; daar en daar kun je het hout voor die kast kopen.


10. En op laatste plaats staat: Waar laat jij je spullen maken?

Laten we het er maar op houden dat al die mensen stiekum ook liever hun kostje zouden verdienen met iets dat ze leuk vinden.

Trouwens, mijn bloedeigen dochter had laatst ook een ergerlijke opmerking tijdens schoolkeuze-gesprek met vriendinnen; Mijn moeder is heel slim en dan heeft ze een webwinkeltje. Op mijn gesputter reageerde ze met; Mam, je bent geeneens beroemd.
Ze had iets meegekregen van deze discussie. Voorkennis dus...

4 opmerkingen:

  1. grinnik, een feest van herkenbaarheid.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Errug leuk om te lezen, want tja...zo is het toch! We kunnen best op school helpen en de kinderen van jan en alleman meenemen na schooltijd, want we zijn toch altijd thuis.
    En ja, natuurlijk wil ik je graag vertellen wat je allemaal moet doen om een webwinkel te starten. Ik heb alles toch al uitgezocht! Makkelijk toch!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat ontzettend herkenbaar! Nu we een "stenen" winkel hebben horen we ook vaak: "nu doe je de webwinkel zeker weg". óf "loopt dat nou zo'n webwinkel"
    Leuk stukje! Groetjes Sascha
    www.vangoedehuyze.nl

    BeantwoordenVerwijderen
  4. (poging 8)....Vooral die van het drakenpak is hilarisch! Ooit werkte er een naaister bij mij die vond dat ze nog beter kon ontwerpen. Om haar een kans te geven stelde ik voor om wat ontwerpen te maken om te kijken of het ook in de 'Mijnes' lijn zou passen. Op de afgesproken datum kwam ze aan met een hele catalogus aan schetsen. Geen zelfgemaakte schetsen maar de catalogus van Lief! ('konden we zelf ook wel maken' zei ze). Niet lang daarna ging ze verder voor zichzelf. Nooit meer wat van gehoord!

    BeantwoordenVerwijderen